首頁 / Romance / Mistakenly Yours, Boss / Chapter 93 – A Mother’s Courage

分享

Chapter 93 – A Mother’s Courage

last update publish date: 2026-06-26 18:50:45

Chloe’s POV

Pag‑uwi namin mula sa lumang bahay, parang may bigat na hindi maalis sa dibdib ko. Kahit pinag‑uusapan namin ni Leo ang tungkol kay Tiya Carmel at sa nawawalang ebidensya, may kakaibang pakiramdam—parang may nakatingin, parang bawat anino ay nagtatago ng banta. Gabing iyon, habang mahimbing na natutulog si Leonel, naramdaman ko ang pagyakap ni Leo mula sa likuran habang nakatayo kami sa balkonahe, malayo sa ingay.

“Nag‑aalala ka pa rin,” sabi niya—hindi tanong, kundi parang nababasa
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 94 – Endgame Begins

    Leo’s POVMatapos ang pangyayaring muntik nang dumurog sa akin—ang tangkang pagdukot kay Leonel at ang pagligtas ni Chloe para sa aming anak—wala nang oras para mag-alangan pa.Habang mahimbing silang natutulog, nakaupo ako sa sulok ng kwarto, nakatitig sa mga mapa at listahang nakakalat sa mesa. Ang huling laban na ito ay hindi lang tungkol sa negosyo o kapangyarihan. Ito’y laban para sa pamilya, para sa katotohanan, at para wakasan ang siklo ng karahasan na mismong kadugo ko ang nagsimula.Dahan-dahang gumalaw si Chloe sa kama at iminulat ang mga mata. Kahit halatang pagod pa rin, tuwing tumitingin siya sa akin, parang may bumabalik na liwanag sa mukha niya. Tumabi siya at marahang hinaplos ang likod ko—parang nababasa niya kung gaano kabigat ang dinadala ko.“Gising ka pa rin?” bulong niya, nakasandal ang pisngi sa balikat ko. “Halos hindi ka kumurap simula nang makauwi tayo.”Humarap ako sa kanya at hinawakan ang kamay niya, dinala iyon sa labi ko.“Paano ako makakapagpahinga, ha

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 93 – A Mother’s Courage

    Chloe’s POVPag‑uwi namin mula sa lumang bahay, parang may bigat na hindi maalis sa dibdib ko. Kahit pinag‑uusapan namin ni Leo ang tungkol kay Tiya Carmel at sa nawawalang ebidensya, may kakaibang pakiramdam—parang may nakatingin, parang bawat anino ay nagtatago ng banta. Gabing iyon, habang mahimbing na natutulog si Leonel, naramdaman ko ang pagyakap ni Leo mula sa likuran habang nakatayo kami sa balkonahe, malayo sa ingay.“Nag‑aalala ka pa rin,” sabi niya—hindi tanong, kundi parang nababasa lang niya ako. Idinikit niya ang pisngi sa buhok ko, mainit ang hininga sa leeg ko. “Kitang‑kita sa bawat galaw mo, Chloe. You’re carrying something heavy.”Humarap ako sa kanya at hinawakan nang mahigpit ang mga kamay niya. “Paano ba naman hindi, Leo? Bawat hakbang natin, parang may sumusunod. Bawat lihim na binubuksan natin, lalong lumalalim ang panganib. Pero higit sa lahat… natatakot ako para kay Leonel. He’s too small to be caught in this war.”Hinila niya ako palapit hanggang dumikit ang

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 92 – The Missing Evidence

    Leo’s POVMadilim pa ang paligid nang imulat ko ang aking mga mata, pero gising na ang diwa ko—hindi dahil sa ingay, kundi dahil sa bigat ng tanong na umiikot sa isip ko simula pa kagabi. Sa tabi ko, mahimbing na nakahiga si Chloe; nakakalat ang buhok niya sa unan, banayad at kalmado ang bawat paghinga. Sa bawat pagkakataong nakikita ko siyang ganito, tila gumuguhit ang linya sa pagitan ng buhay na kilala ko noon at ng bagong simula na pilit naming pinanghahawakan ngayon. Pero alam kong hindi pa tapos ang lahat. Sa lumang bahay ng pamilya—doon nakatago ang sagot, at doon din siguro naghihintay ang panganib.Hinaplos ko nang dahan‑dahan ang kanyang pisngi, at dahan‑dahan siyang dumilat. Walang takot sa kanyang tingin—tanging pag‑unawa lang.“Gising ka na agad?” bulong niya, habang idinikit ang katawan sa akin at ipinulupot ang braso sa aking bewang. “Hindi ka makatulog dahil sa pupuntahan natin, ‘di ba?”Napabuntong‑hininga ako at hinawakan ang kamay niya. “Paano ako makakatulog, Chloe

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 91 – No More Lies

    Chloe’s POVMula nang matanggap namin ang video mula kay Don Emilio, tila mas bumigat pa ang hangin sa paligid—ngunit sa kabila ng pangamba, isang bagay ang naging malinaw: wala nang puwang para sa pagtatago. Gabing iyon, nang mahimbing nang nakatulog si Leonel, naramdaman ko ang pangangailangang maging ganap kaming buo ni Leo—walang itinatago, walang pag‑aalinlangan.Nakaupo kami sa balkonahe, pinagmamasdan ang mahinang hampas ng alon sa buhanginan. Sa liwanag ng buwan, kitang‑kita ko ang pagod na matagal niyang itinatago sa likod ng kanyang katatagan.“Alam mo ba,” panimula ko nang mahina habang pinaglalaruan ang dulo ng manggas niya, “madalas akong magtaka kung gaano karami pa ang hindi ko alam. Kahit matagal na tayong magkasama, minsan parang may pader pa ring nakaharang—mga sikretong iningatan mo, akala ko para protektahan lang ako.”Lumingon siya sa akin, hinawakan ang kamay ko at idinampi ito sa kanyang pisngi. “Dati… akala ko, ang pag‑iingat ay pag‑iwas sa sakit. I thought kee

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 90 – The Hunt

    Leo’s POVHindi kami makakapagpahinga hangga’t nakatakas si Don Emilio. Alam ko ‘yan nang lubos—bawat oras na lumilipas habang malaya siya ay isang panganib para sa pamilya ko. Kinaumagahan, kasama ko na si Marco sa maliit na opisina na inayos namin sa loob ng bahay, napapaligiran ng mga mapa, listahan ng mga koneksyon, at mga lumang rekord.“Lahat ng kilalang tirahan at ligtas na bahay ay binantayan na,” sabi ni Marco habang tinuturo ang mga lokasyon sa mesa. “Pero matagal na siyang naghahanda para sa ganitong sitwasyon. He has hidden routes we don’t know about yet.”Napahawak ako sa aking sentido, mabigat ang hininga. “Hindi lang siya basta tumatakas—naghihintay lang siya. At habang naghihintay, nagpaplano.”Sa likuran ko, narinig ko ang mahinang hakbang ni Chloe. Pumasok siya may dalang kape at tinapay, pero hindi siya agad umalis. Nakatayo siya sa pintuan, pinagmamasdan kami—nakikita kung paano muling nababalot ng gulo at pag‑iingat ang aming buhay. Nang magtama ang aming mga mata

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 89 – Exposed

    Third Person POVMabilis na kumalat ang balita—parang apoy na hindi mapigilan. Ang mga dokumentong ibinunyag ni Leo at ng kanyang koponan ay isinumite sa mga kinauukulan at inilathala sa media. Ang lihim na account, mga pekeng transaksyon, pangingurakot, at mga kasunduang labag sa batas ay wala nang pagtatakpan. Ang pangalang Don Emilio, na dating iginagalang at kinatatakutan, ay biglang naging simbolo ng kasakiman at panlilinlang.Sa loob ng punong tanggapan ng Villafuerte Holdings, laganap ang kaguluhan. Ang mga dating kakampi niya, na dati’y sunud-sunuran sa bawat utos, ay nagsimulang bumaligtad. Gusto nilang ilayo ang kanilang mga sarili sa gulo bago pa man madamay din ang kanilang mga pangalan.“Sir Emilio… kailangan naming linawin na wala kaming kinalaman sa mga transaksyong iyan,” sabi ni Ginoong Torres habang iniiwasan ang matalim na tingin ng matanda. “Hindi namin alam na ganito kalalim ang iyong mga ginagawa.”Tumayo si Don Emilio, namumula sa pinaghalong galit at takot. “Mg

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 47: The Enemy Within

    Third Person POVHindi naging madali para kay Chloe ang muling pagkatiwalaan si Leo.Kahit bumalik na ang alaala nito, nananatili pa rin sa puso niya ang mga sugat na iniwan ng mga panahong itinulak siya palayo ng lalaking minsan niyang tinawag na tahanan.Ngunit sa bawat araw na lumilipas, pilit i

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 41: The Phantom in the Penthouse

    Third Person POV Ilang araw na ang lumipas mula nang makalabas si Leo sa ospital. Sa payo ng kanyang mga doktor at sa pilit na paggabay ni Marcus, napagdesisyunan niyang isama si Chloe sa marangyang penthouse niya sa Maynila. Ang dahilan? Umaasa silang baka may maibalik na alaala ang mga pamilya

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 35: The Anchor of My Soul

    Chloe’s POV Ang init ng katawan ni Leo habang nakaluhod sa aking harapan ay tila tunay na apoy na tumunaw sa lahat ng natitirang yelo ng takot sa aking puso. Habang ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa akin at ang kanyang noo ay nakasandig sa aking mga palad, naramdaman ko ang bawat p

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 34: The Price of Surrender

    Leo’s POV Ang lasa ng kanyang mga labi ay parang pamilyar na alak na matagal kong ipinagkait sa aking sarili—matamis, may bahid ng alat ng kanyang mga luha, at puno ng nagngangalit na pangungulila. Sa bawat segundo ng halik na iyon, pilit kong ibinabaon sa kanya ang lahat ng galit, takot, at pagk

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status